علی چیذری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد چهارم)

حاج شیخ على (مدرس) نهاوندى از علماء اعلام و مدرسین عظام تهران بودند. وى از شاگردان مبرز مرحوم علامه خراسانى صاحب كفایه الاصول و علامه طباطبائى یزدى صاحب عروه و بعد از آنان از تلامذه و شاگردان و اصحاب خاص مرحوم آیت‏اللَّه العظمى و المجاهد میرزا محمدتقى شیرازى بودند كه پس از فوت آن بزرگوار به تهران آمده و در مدرسه سپهسالار و مروى بتدریس فقه و اصول اشتغال داشتند تا در قضایاى اتحاد شكل و كشف حجاب كه از تهران به شمیران منتقل و چندى در تجریش اقامت و در مسجد همت واقع در بازار به اقامه جماعت و تربیت افراد پرداخته و چون آنجا هم از مفاسد عمومى مصون نماند در چیذر كه نسبتا از مظاهر فساد بر كنار بود رحل اقامت افكنده و حوزه علمیه تشكیل و افراد صالحى تربیت نمود تا از دنیا رفت و در جنب امامزاده آنجا مدفون گردیده است. نگارنده گوید: آیت‏اللَّه چیذرى عالمى ربانى و آیتى سبحانى خالى از هوا و تظاهرات و داراى نفس قدسى و ملكات فاضله اخلاقى و خصال حمیده و صفات پسندیده و سیمائى ملكوتى بود كرارا از محضرش استفاده نموده و از بیاناتش بهره‏مند شده‏ام. از جمله مطالبى كه از ایشان شنیدم این بود كه فرمودند یكى از شاگردان و اصحاب حضرت امام صادق علیه‏السلام به آن حضرت عرض كرد وقتى من بمحل خود مى‏روم اهل قربه من مى‏گویند براى ما امامت كن شما اجازه مى‏فرمائید. حضرت فرمود (ان لم یكن نظرك بالوراك فتامم) اگر نظرت به پشت سرت نیست. یعنى قلت و كثرت و كم و كیف مأمومین در تو تأثیر نمى‏كند امامت كن. و این عجیب حدیثى است باید تمام ائمه جماعت این حدیث شریف را نصب‏العین قرار داده و درباره آن فكر نمایند. فرمودند: این حدیث را براى مرحوم آیت‏اللَّه آقا میرزا محمدتقى شیرازى كه مجسمه زهد و تقوا بود خواندم رنگ ایشان پرید و مدت هیجده شبانه‏روز از منزل بیرون نیامده و كسى را نزد خود نپذیرفت و مشغول باصلاح خود بود. از آثار آن بزرگوار كه بطبع رسیده است. كتاب تنبیه‏الغافلین است كه در شهریور 1312 شمسى منتشر گردیده است.